نگین تبریز

میلاد با سعادت پیشوای شیعیان، جواد الائمه، امام محد تقی(علیه السلام) فرخنده باد

نام آن حضرت محمد، لقبش جواد و تقی، کنیه اش ابوجعفر و ابوجعفر ثانی می باشد.

پدر آن بزرگوار امام رضا(علیه السلام)، مادرش سبیکه می باشد که از خانواده ماریه مادر ابراهیم پسر رسول اکرم(ص) بود.

ولادت آن حضرت بنا بر مشهور در مدینه منوره شب جمعه نوزدهم ماه رمضان بسال 195هجری واقع شده است، بعضی دهم ماه رجب را ذکر کرده اند.

مدت عمر آن بزرگوار بیست و پنج سال و مدت امامتش17 سال بود.

وفات آن حضرت اشهر آن است که آن حضرت در آخر ماه ذیقعده سال 220 هجری در بغداد شهید شد.

سبب وفاتش زهری بود که به امر معتصم، ام الفضل عیال آن حضرت و به روایتی یکی از منشیان به آن مظلوم خورانید.

قبر آن حضرت در بغداد نزد قبر جد بزرگوارش حضرت موسی بن جعفر(علیها السلام) است.

اولاد آن حضرت: شیخ مفید می فرماید: اولاد آن حضرت منحصر بود به دو پسر: امام علی النقی(علیه السلام) و ابو احمد موسی مبرقع و دو دختر به نام: فاطمه و امامه. یکی از این دو دختر به حکیمه معروف بوده است.

مواعظ آن حضرت:

مومن به سه چیز احتیاج دارد: توفیقی از جانب پروردگار، واعظی از درون خود و قبول نمودن از کسی که پندش می دهد.

هر که به گوینده ای گوش دهد او را عبادت و بندگی کرده است، اگر گوینده از خدا سخن گوید شنونده به خدا عبادت و بندگی کرده  و اگر گوینده از شیطان سخن میراند شنونده بندگی و بردگی شیطان کرده است.

منبع: کعبه آمال، تالیف حضرت استاد علیزاده"رضوان الله علیه"