استاد نه تنها با زبان٬ بلکه با شیوه ی رفتار و سلوک اخلاقی خود برای همگان الگو بود٬ او نه تنها از وجوهات استفاده نمی کرد بلکه از فضول زندگی نیز پرهیز می کرد.

جامه های استاد ده ها سال مورد استفاده اش بود٬ اگر پارچه ای به ایشان هدیه می شد در صورت امکان رد می کرد و اگر ناگریز از پذیرش بود٬ به دیگران هدایه می داد.

وجه مختصری که از  طریق نشر کتاب به دستش می رسید٬ اول یک پنجم آن را به عنوان خمس جدا  می کرد٬ سپس در بقیه اش تصرف می کرد.